LifeЖивот
Theophylact was born around 1050–1055 at Euripos (Chalcis) on the island of Euboea. Educated in Constantinople, he became a deacon of Hagia Sophia, a noted teacher of rhetoric and tutor to Constantine Doukas, son of Emperor Michael VII, for whom he wrote a treatise on the education of princes. In the 1080s he was sent to Ohrid as archbishop of the autocephalous Archbishopric of Ohrid, a post he held until after 1107; the exact years of his appointment and death are uncertain.
His roughly 130 letters complain of provincial life and of the tax burdens on his flock, and give a rare picture of the region under Byzantine rule after the fall of Samuel's state. He defended the privileges of his see against imperial officials and wrote commentaries on the Gospels, Acts, Pauline epistles and Minor Prophets that were widely read in the Orthodox and later the Slavic world.
For Macedonian church history his most important work is the extended Life of St Clement of Ohrid, the main source for Clement's mission and the literary school he founded on Lake Ohrid, together with an account of the fifteen martyrs of Tiberiopolis (Strumica). Although a Greek-speaking Byzantine, he helped preserve the memory of the Slavic enlighteners. The Orthodox Church commemorates him on 31 December.
Теофилакт е роден околу 1050–1055 во Еврип (Халкида) на островот Евбеја. Образован во Цариград, станал ѓакон на Света Софија, познат учител по реторика и воспитувач на Константин Дука, син на царот Михаил VII, за кого напишал трактат за воспитувањето на владетелите. Во осумдесеттите години на XI век бил испратен во Охрид како архиепископ на автокефалната Охридска архиепископија, должност што ја вршел до по 1107; точните години на неговото поставување и смрт не се сигурни.
Во неговите околу 130 писма тој се жали на провинцискиот живот и на даночните товари на неговото паство и даваат редок лик на областа под византиска власт по падот на Самуиловата држава. Ги бранел привилегиите на својата катедра од царските чиновници и пишувал толкувања на евангелијата, Делата апостолски, посланијата на Павле и малите пророци, кои биле широко читани во православниот, а подоцна и во словенскиот свет.
За македонската црковна историја негово најважно дело е опширното Житие на Св. Климент Охридски, главен извор за Климентовата мисија и книжевната школа што ја основал на Охридското Езеро, заедно со повеста за петнаесетте тивериополски (струмички) маченици. Иако грчкојазичен Византиец, тој помогнал да се зачува споменот за словенските просветители. Православната црква го празнува на 31 декември.
