From 23 September to early October 1913, IMRO activists and Albanian leaders rose jointly against Serbian rule in Debar, Struga and Ohrid, briefly expelling Serbian authorities. A large Serbian army suppressed the revolt within weeks, burning villages and causing tens of thousands of Macedonian and Albanian refugees to flee. The uprising was one of the earliest examples of Macedonian–Albanian cooperation against a common ruler.
Од 23 септември до почетокот на октомври 1913 година, активисти на ВМРО и албански водачи заеднички се кренале против српската власт во Дебар, Струга и Охрид, накратко протерувајќи ги српските власти. Голема српска војска го задушила бунтот за неколку недели, палејќи села и предизвикувајќи бегство на десетици илјади македонски и албански бегалци. Востанието било еден од најраните примери на македонско-албанска соработка против заеднички владетел.