LifeЖивот
Justinian, born Petrus Sabbatius, came from a Latin-speaking peasant family in Tauresium in the province of Dardania; Procopius places the village near the fortress of Bederiana. His uncle Justin rose from soldier to emperor in 518, brought his nephew to Constantinople, educated him and made him his co-ruler. Justinian became sole emperor in 527 and reigned for 38 years. With his wife Theodora he survived the Nika riot of 532, and his generals Belisarius and Narses reconquered North Africa from the Vandals and Italy from the Ostrogoths. His commission of jurists collected Roman law into the Corpus Juris Civilis, the foundation of later European legal systems, and he rebuilt Hagia Sophia in Constantinople. In his native region he restored towns damaged by the earthquake of 518, built a four-towered fort at Tauresium and founded the city of Justiniana Prima, whose bishop he raised to an autocephalous archbishop by Novel XI in 535. His last decades were marked by plague, costly wars and the first great Slavic and Avar raids into the Balkans. He died in Constantinople on 14 November 565.
Јустинијан, роден како Петар Сабатиј, потекнувал од латинојазично селско семејство од Тауресиум во провинцијата Дарданија; Прокопиј го сместува селото близу тврдината Бедеријана. Неговиот вујко Јустин од војник станал цар во 518 година, го донел внукот во Константинопол, го школувал и го направил свој совладетел. Јустинијан станал единствен цар во 527 година и владеел 38 години. Заедно со сопругата Теодора го преживеал бунтот Ника во 532 година, а неговите војсководци Велизариј и Нарсес ја повратиле Северна Африка од Вандалите и Италија од Остроготите. Неговата комисија правници го собрала римското право во Corpus Juris Civilis, темелот на подоцнежните европски правни системи, а тој повторно ја изградил Света Софија во Константинопол. Во родниот крај ги обновил градовите оштетени во земјотресот од 518 година, подигнал тврдина со четири кули во Тауресиум и го основал градот Јустинијана Прима, чиј епископ со Новелата XI од 535 година го издигнал во автокефален архиепископ. Последните децении од неговото владеење ги обележале чума, скапи војни и првите големи словенски и аварски упади на Балканот. Починал во Константинопол на 14 ноември 565 година.
