LifeЖивот
Philip V was the son of King Demetrius II. He came to the throne at seventeen in 221 BC, after the death of his guardian Antigonus III Doson. In the Social War (220-217 BC) he led the Hellenic League against the Aetolians and secured the northern frontier, taking Bylazora in Paeonia in 217 BC to block Dardanian raids. Hoping to profit from Hannibal's victories, he made an alliance with Carthage in 215 BC, which drew him into the First Macedonian War with Rome (214-205 BC). His aggressive expansion in the Aegean then led to the Second Macedonian War, and in 197 BC the consul Flamininus defeated him at Cynoscephalae. The peace confined him to Macedonia, made him give up his Greek possessions and most of his fleet, and imposed an indemnity. In his later years he rebuilt the kingdom's strength by reorganising its finances and mines, resettling populations and strengthening the northern defences. His last years were darkened by the quarrel between his sons; in 180 BC he had the younger, Demetrius, who was favoured by Rome, executed on charges of treason, apparently brought by Perseus. He died at Amphipolis in 179 BC.
Филип V бил син на кралот Деметриј II. На престолот дошол на седумнаесет години, во 221 година п.н.е., по смртта на својот старател Антигон III Досон. Во Сојузничката војна (220-217 п.н.е.) го предводел Хеленскиот сојуз против Етолјаните и ја обезбедил северната граница, заземајќи ја Вилазора во Пеонија во 217 година п.н.е. за да ги спречи дарданските упади. Надевајќи се да има корист од победите на Ханибал, во 215 година п.н.е. склучил сојуз со Картагина, што го вовлекло во Првата македонска војна со Рим (214-205 п.н.е.). Неговото агресивно ширење во Егејот потоа довело до Втората македонска војна, а во 197 година п.н.е. конзулот Фламинин го поразил кај Киноскефали. Мирот го ограничил на Македонија, го принудил да се откаже од грчките поседи и од поголемиот дел од флотата и му наметнал воена отштета. Во подоцнежните години ја обновил силата на кралството со реорганизација на финансиите и рудниците, преселување население и зајакнување на северната одбрана. Последните години му ги затемнила кавгата меѓу синовите; во 180 година п.н.е. го дал да биде погубен помладиот, Деметриј, кој уживал наклонетост од Рим, под обвинение за предавство што, изгледа, го подигнал Персеј. Починал во Амфиполис во 179 година п.н.е.
