LifeЖивот
Partenija Zografski (c. 1818 – 7 February 1876), born Pavel Trizlovski in the mountain village of Galičnik, was a cleric, educator and philologist. He studied at the Bigorski Monastery, in Ohrid under Dimitar Miladinov, and in Greek schools before becoming a monk at the Zograf Monastery on Mount Athos, from which he took his name. With Russian support he completed theological studies in Kiev and Moscow, then taught Church Slavonic at the Halki seminary near Constantinople. He wrote a primer, a short Slavonic grammar and a sacred history, and translated the Life of Clement of Ohrid from Greek. Zografski is especially remembered for his ideas on the written language: in 1858 he argued that the western dialects spoken in Macedonia should form part of the basis of a common literary standard, a proposal rejected by scholars in Bulgaria who preferred the eastern dialects. Appointed bishop of Dojran (Polyani) in 1859 and later metropolitan of Niš (Nišava), he joined the Bulgarian Exarchate after 1870 and was deposed and excommunicated by the Patriarchate. He died in Constantinople in 1876.
Партенија Зографски (околу 1818 – 7 февруари 1876), роден како Павел Тризловски во планинското село Галичник, бил свештенослужител, просветител и филолог. Учел во Бигорскиот манастир, во Охрид кај Димитар Миладинов и во грчки училишта, а потоа се замонашил во манастирот Зограф на Света Гора, од кој го добил своето име. Со руска поддршка завршил теолошки студии во Киев и Москва, а потоа предавал црковнословенски во семинаријата на Халки кај Цариград. Напишал буквар, кратка словенска граматика и света историја, а од грчки го превел Житието на Климент Охридски. Зографски особено се памети по своите идеи за писмениот јазик: во 1858 година тврдел дека западните говори во Македонија треба да бидат дел од основата на заедничкиот литературен јазик, предлог што го отфрлиле научниците во Бугарија, кои им давале предност на источните говори. Назначен за полјански (дојрански) епископ во 1859 година, а подоцна за нишавски митрополит, по 1870 година се приклучил на Бугарската егзархија и бил отстранет и анатемисан од Патријаршијата. Починал во Цариград во 1876 година.
