LifeЖивот
Dimitar Miladinov (c. 1810 – 11 January 1862) was the elder of the two Miladinov brothers of Struga and one of the central figures of the revival in Macedonia. Educated in Greek schools, including in Ioannina, he first taught in Greek in Ohrid, Struga, Kukuš and Bitola, among other towns. Contact with the Russian Slavist Viktor Grigorovič, who visited Ohrid in 1845, turned him towards the Slavic language and heritage of the region, and from the 1850s he introduced Slavic teaching into the schools where he worked and campaigned against the Greek higher clergy. Over many years he collected folk songs, customs and proverbs, which his brother Konstantin edited and published in Zagreb in 1861 with the help of Bishop Josip Juraj Strossmayer. Denounced by Greek clergy as a dangerous agitator, Dimitar was arrested in 1861 and taken to Constantinople. His brother hurried to the capital and was imprisoned too. Both died in prison in January 1862, probably of typhus, despite appeals for their release. Their deaths made them martyrs of the revival, and Struga's international poetry festival, the Struga Poetry Evenings, is held in their memory.
Димитар Миладинов (околу 1810 – 11 јануари 1862) бил постариот од двајцата браќа Миладиновци од Струга и една од централните личности на преродбата во Македонија. Школуван во грчки училишта, меѓу другото и во Јанина, најнапред предавал на грчки во Охрид, Струга, Кукуш, Битола и други градови. Средбата со рускиот славист Виктор Григорович, кој го посетил Охрид во 1845 година, го свртела кон словенскиот јазик и наследство на крајот, па од 1850-тите воведувал словенска настава во училиштата каде што работел и се борел против грчкото високо свештенство. Со години собирал народни песни, обичаи и поговорки, кои неговиот брат Константин ги уредил и ги објавил во Загреб во 1861 година со помош на бискупот Јосип Јурај Штросмаер. Наклеветен од грчкото свештенство како опасен бунтовник, Димитар бил уапсен во 1861 година и однесен во Цариград. Неговиот брат побрзал во престолнината и исто така бил затворен. Двајцата починале во затвор во јануари 1862 година, најверојатно од тифус, и покрај барањата за нивно ослободување. Нивната смрт ги направила маченици на преродбата, а во нивна чест се одржуваат Струшките вечери на поезијата.
