LifeЖивот
Kiril Pejčinović, also called Tetoec (c. 1771 – 12 March 1845), was a monk and writer from Tearce in the Polog valley. He studied at nearby Lešok and became a monk at the Hilandar Monastery on Mount Athos, then served at monasteries near Kičevo and from 1801 was abbot of Marko's Monastery near Skopje. In 1818 he returned to Polog to restore the ruined monastery of St Athanasius at Lešok, where he opened a school and tried to found a printing press. His 'Ogledalo' (The Mirror), printed in Buda in 1816, was a book of moral instruction that condemned superstition, drunkenness and greed and urged a sincere Christian life. A second book, 'Utešenie grešnim' (Consolation for Sinners), was finished by 1831 but appeared only in 1840 from the Thessaloniki press of Teodosij Sinaitski, which Pejčinović had helped to establish. He wrote mostly in the Tetovo dialect, with relatively few Church Slavonic forms, and is therefore seen as one of the first authors to bring the living speech of Macedonia into print. He was buried at Lešok, and in 2022 the Macedonian Orthodox Church canonised him as St Kiril of Lešok.
Кирил Пејчиновиќ, наречен и Тетоец (околу 1771 – 12 март 1845), бил монах и писател од Теарце во Полог. Учел во блискиот Лешок, се замонашил во манастирот Хиландар на Света Гора, потоа служел во манастири кај Кичево, а од 1801 година бил игумен на Марковиот манастир кај Скопје. Во 1818 година се вратил во Полог за да го обнови урнатиот манастир „Св. Атанасиј“ во Лешок, каде што отворил училиште и се обидел да основа печатница. Неговото „Огледало“, отпечатено во Будим во 1816 година, било поучна книга што ги осудувала суеверијата, пијанството и алчноста и повикувала на искрен христијански живот. Втората книга, „Утешение грешним“, била завршена до 1831 година, но излегла дури во 1840 година од солунската печатница на Теодосиј Синаитски, во чие основање помогнал и Пејчиновиќ. Пишувал главно на тетовскиот говор, со релативно малку црковнословенски форми, и затоа се смета за еден од првите автори што го внеле живиот говор на Македонија во печатот. Погребан е во Лешок, а во 2022 година Македонската православна црква го канонизирала како Св. Кирил Лешочки.
