LifeЖивот
Kiro Gligorov was born in Štip on 3 May 1917 and studied law in Belgrade before joining the anti-fascist resistance in the Second World War. He was secretary of the initiative committee and finance commissioner of ASNOM, the assembly that founded the Macedonian state within Yugoslavia, and attended its first session on 2 August 1944. After the war he spent three decades in federal posts in Belgrade, serving as assistant minister of finance (1947–1952), Yugoslav finance minister from 1962 to 1967 and President of the Federal Assembly of Yugoslavia from 1974 to 1978, and became known as a cautious advocate of market reform.
On 27 January 1991 the Macedonian Assembly elected him president of the republic, and he guided it through the referendum of 8 September 1991, the peaceful withdrawal of the Yugoslav army and admission to the United Nations. His policy of "equidistance" kept the country out of the wars raging elsewhere in Yugoslavia, though it brought hardship under the Greek embargo and the UN sanctions on Serbia. He accepted the 1995 Interim Accord and the change of flag as the price of stability. On 3 October 1995 he survived a car-bomb attack in Skopje that killed his driver and cost him an eye. Re-elected in 1994, he left office in November 1999 and died in Skopje on 1 January 2012. Many Macedonians regard him as the father of independence.
Киро Глигоров е роден во Штип на 3 мај 1917 и студирал право во Белград, а потоа се приклучил на антифашистичкото движење во Втората светска војна. Бил секретар на иницијативниот одбор и повереник за финансии на АСНОМ, собранието што ја основа македонската држава во рамките на Југославија, и учествувал на неговото прво заседание на 2 август 1944. По војната три децении работел на сојузни функции во Белград: бил помошник-министер за финансии (1947–1952), сојузен министер за финансии од 1962 до 1967 и претседател на Сојузната скупштина на Југославија од 1974 до 1978, и се прочул како претпазлив поборник на пазарните реформи.
На 27 јануари 1991 Собранието на Македонија го избра за претседател на републиката, а тој ја водеше низ референдумот од 8 септември 1991, мирното повлекување на Југословенската армија и приемот во Обединетите нации. Неговата политика на „еднаква оддалеченост“ ја држеше државата надвор од војните во другите делови на Југославија, иако донесе тешкотии под грчкото ембарго и санкциите на ООН кон Србија. Ја прифати Привремената спогодба од 1995 и промената на знамето како цена за стабилноста. На 3 октомври 1995 преживеа атентат со автомобил-бомба во Скопје, во кој загина неговиот возач, а тој остана без едно око. Реизбран во 1994, ја напушти функцијата во ноември 1999 и почина во Скопје на 1 јануари 2012. Многу Македонци го сметаат за татко на независноста.
