LifeЖивот
Goce Delčev (4 February 1872 – 4 May 1903) was the most influential organiser of the Macedonian revolutionary movement. Born in Kukuš, he studied at the Exarchate gymnasium in Thessaloniki and then at the military academy in Sofia, from which he was expelled in 1894 for his political activity. Returning to Macedonia as a teacher in Štip, he joined the newly founded revolutionary organisation and soon devoted himself to it entirely. From 1896 he was one of its representatives abroad, and with Gjorče Petrov he drafted statutes that divided Macedonia and the Adrianople region into revolutionary districts and built a network of committees and armed bands. Delčev stood for autonomy for Macedonia and the Adrianople region and opposed interference by the government-backed Supreme Committee in Sofia; the organisation's statutes opened membership to all inhabitants regardless of faith or nationality. He famously said that he understood the world only as a field for cultural competition among peoples. He opposed the 1903 decision to launch a general uprising as premature, and was killed in a skirmish with Ottoman troops at Banica near Serres on 4 May 1903. His remains were brought to Skopje in 1946 and lie in the courtyard of the Church of St Spas.
Гоце Делчев (4 февруари 1872 – 4 мај 1903) бил највлијателниот организатор на македонското револуционерно движење. Роден во Кукуш, учел во егзархиската гимназија во Солун, а потоа во воената академија во Софија, од која бил исклучен во 1894 година поради политичка дејност. Враќајќи се во Македонија како учител во Штип, се приклучил на новооснованата револуционерна организација и наскоро целосно ѝ се посветил. Од 1896 година бил еден од нејзините задгранични претставници, а со Ѓорче Петров изготвил устав со кој Македонија и Одринско биле поделени на револуционерни окрузи и била изградена мрежа на комитети и чети. Делчев се залагал за автономија на Македонија и Одринско и се спротивставувал на мешањето на Врховниот комитет во Софија, поддржан од бугарската влада; уставот на организацијата членството го отворал за сите жители без разлика на вера или народност. Позната е неговата мисла дека светот го разбира единствено како поле за културен натпревар меѓу народите. Се противел на одлуката од 1903 година за кревање општо востание, сметајќи ја за предвремена, и загинал во судир со османлиска војска во Баница кај Сер на 4 мај 1903 година. Неговите коски во 1946 година биле пренесени во Скопје и почиваат во дворот на црквата „Св. Спас“.
