LifeЖивот
Krste Petkov Misirkov (18 November 1874 – 26 July 1926) was a philologist and publicist whose book 'On Macedonian Matters' is regarded as the founding text of Macedonian national thought. Born in Postol, near ancient Pella in the Giannitsa plain, he attended Greek and then Serbian schools, studying in Belgrade, before moving to Russia, where he graduated from the Poltava seminary and studied history and philology at the University of St Petersburg under Slavists such as Pyotr Lavrov. In 1902 he helped found the Macedonian Scientific and Literary Society in St Petersburg. In 1903, after the Ilinden Uprising, he published in Sofia 'Za makedonckite raboti', arguing that Macedonians were a separate nation and needed their own literary language, based on the central dialects, as well as their own church and scholarly institutions. The book was largely destroyed and he returned to Russia, where in 1905 he edited the journal 'Vardar' in Odessa. In the following years his public positions shifted, and he published articles favourable to Bulgaria, but in the 1920s he again wrote of a Macedonian identity. He died in Sofia. The codification of standard Macedonian in 1944–45 drew directly on his principles.
Крсте Петков Мисирков (18 ноември 1874 – 26 јули 1926) бил филолог и публицист чија книга „За македонцките работи“ се смета за темелен текст на македонската национална мисла. Роден во Постол, кај античката Пела во Ениџевардарското Поле, учел во грчки, а потоа во српски училишта, школувајќи се во Белград, пред да замине во Русија, каде што ја завршил Полтавската семинарија и студирал историја и филологија на Петербуршкиот универзитет кај слависти како Пјотр Лавров. Во 1902 година учествувал во основањето на Македонското научно-литературно другарство во Санкт Петербург. Во 1903 година, по Илинденското востание, ја објавил во Софија книгата „За македонцките работи“, во која тврдел дека Македонците се посебна нација и дека им треба свој литературен јазик, заснован на централните говори, како и своја црква и научни институции. Книгата била речиси целосно уништена, а тој се вратил во Русија, каде што во 1905 година во Одеса го уредувал списанието „Вардар“. Во следните години неговите јавни ставови се менувале и објавувал статии наклонети кон Бугарија, но во 1920-тите повторно пишувал за македонски идентитет. Починал во Софија. Кодификацијата на македонскиот литературен јазик во 1944–1945 година директно се потпрела на неговите начела.
